Nieuwsbrief IJsselmonde

Nummer drie van de nieuwsbrief gebiedscommissie IJsselmonde is weer verschenen en het is vast geen verrassing dat Terra Cacti hem weer heeft geschreven. Dit keer over de groene ambities van Beverwaard, participering in de Sophocles, de Schoonmaakbende die er lustig op losprikt in hun eigen wijk en het geslaagde vrijwilligersfeest. Foto’s van Arjen Stada.

Even wennen aan het groen

IJsselmonde ligt in de Hollandse polder, onder de zeespiegel. Dat hoogteverschil legt druk op ons rioolsysteem. Want water zoekt altijd de gemakkelijkste weg. Als het heel hard regent, wat door klimaatverandering steeds vaker gebeurt, raakt het riool overspannen en blijft het water op straat liggen.  

Door het aanleggen van drainage-gebieden en vergroening ontlasten we het riool. Groene zones nemen het water op. Gewas en bomen zorgen daarnaast voor meer verkoeling tijdens hete dagen. ​Ook in Beverwaard wordt nagedacht over vergroening. Commissielid Harm de Oude: “In dit gebied weten bewoners, commissieleden en ondernemers elkaar snel te vinden. Na de eerste meeting kwamen er al direct ideeën wat er zou kunnen gebeuren, waren er partijen die hun schouders eronder willen zetten.”

De Oude kreeg na deze vergadering meteen een proef op de som. Hij liep naar buiten en zag dat in tegenstelling met de groene ambities van de gemeente, voortuintjes werden betegeld. Hij stuurde hierop een tweet de wereld in, waarna de woningcorporatie direct reageerde en onderzoek deed naar mogelijke alternatieven.

De Oude: “Het was geen onwil van de corporatie. Vaak heeft vergroening vooral te maken met een andere mind-set. Tegels zijn netjes. Maar ze zijn ook grijs en de natuur kan er niets mee. Divers groen zorgt niet alleen voor betere wateropvang, maar ook voor insecten en vogels.”

Directeur Carmen Payá van basisschool Barkentijn doet mee met de proef en onderzoekt of op haar school tegels kunnen worden vervangen voor groen. “We hebben een groot plein, helemaal betegeld. Dat is zonde eigenlijk. Ik denk dat als we onze kinderen groen aanbieden, ze het ook gaan waarderen. Het is belangrijk voor hun ontwikkeling.”

Je mag er wat van vinden

“Ik zou graag een heg willen, zodat we niet meer op de auto’s kijken op de weg en wat meer privacy hebben.” Songül kreeg net zoals de 200 andere huishoudens een uitnodiging voor de participatieavond Sophoclesbuurt.

Het riool wordt vervangen, de straten en tuinen worden opgehoogd. Nieuwe regel van de gemeente is dat als er grootschalig onderhoud wordt gepleegd, zij ook de bewoners vraagt naar hun wensen.

Een van de organisatoren/man vraagt aan een bezoeker wat ze mooi vindt aan haar wijk. Ze vertelt dat ze de bomen mooi vindt, het zijn de huizen van de vogels volgens haar. Ze is minder gecharmeerd van de plannen tot steekparkeren in haar straat. “Ik heb liever geen uitlaten naar mijn tuintje toe,” verklaart ze. Tijdens haar verhaal tekent hij haar wensen op in viltstift op de grote kaart. Dat doet hij met elke bezoeker die hij spreekt. Net zoals de groenarchitecten, die druk zijn met het noteren van de verschillende vragen en wensen voor het gezamenlijke groen.

De opkomst van de avond is hoog, 100 bewoners zijn langsgekomen. Songül is in ieder geval enthousiast over het traject. “Of de heg er komt, weet ik niet. Maar het is alvast fijn dat er een plek is gecreëerd waar je erom mag vragen.”

Samen een rondje prikken

“Ik kan de wereld niet mooier maken, maar hier van onderop in mijn eigen buurtje, kan ik wel het verschil maken.” Jenny Dicker is lid van de Schoonmaakbende, en is bezig met de prikronde in de Zeno-Platobuurt. John de Mooij, sinds 25 jaar een vrijwillige prikker: “Dit doen we eens in de twee weken. En soms doen we een opvaller, een speciaal project. Zoals de speeltuin, of het plantsoen.”

Bendelid Willem van Duijn: “Iemand moet het doen, toch? Anders blijft dat vuil maar liggen. Soms spreken mensen mij aan op straat en vragen of ik soms een uitkering heb, of een taakstraf. Ik heb veertig jaar voor mezelf gewerkt en ben nu gepensioneerd. Ik vind het gek, dat ik moet uitleggen dat ik gewoon iets goeds wil doen.” Piet Bastemeijer lacht. “Ja, het is toch ook zielig, oude mannetjes die zitten te prikken.” Jenny, liefkozend noemt ze de vier andere leden ‘Grumpy Old Men’, valt in: “Ach, weet je, eigenlijk zegt het meer over de vrager dan over ons, toch?”

De Schoonmaakbende is een onderdeel van Buurt Bestuurt Zeno-Plato. Commissielid Desley Rijsdijk nam een ochtend vrijaf om mee te prikken. “In vijf wijken in IJsselmonde is er een Buurt Bestuurt opgezet. Daar is de gebiedscommissie heel blij mee. Vrijwilligers die zaken aanpakken, ons aanspreekpunt zijn én opkomen voor de buurt.”

Zoals toen de gemeente van plan was de oude tegels terug te plaatsen na ophoging van de straat. Jenny: “Die tegels waren vijftig jaar oud, vol kauwgom. We hebben geklaagd en toen kregen we die mooie tegels.” Ze lacht. “Die met die glitters.”

Goed doen blijkt besmettelijk. John de Mooij zijn schoonzoon is inmiddels ook in zijn wijk aan de slag gegaan met prikkers. John: “Daar lachen we om in de familie. Maar het is ook iets moois natuurlijk.”