An goes Guardian

Het satirische stuk van Anneke over de Volmarijnstraat voor de Fictieweek van Vers Beton van vorige zomer staat in The Guardian. Inclusief linkje. “The demand is such that he’s been asked by real-estate agents whether he’ll sell up; a frequent enough occurrence in Rotterdam these days that a satirical spoof of the typical Amsterdammer property trawl recently went viral.”

Het artikel van The Guardian zet Rotterdam in de spotlight. Phil Hoad schrijft over Rotterdam als ‘The Dutch Brooklyn’. En de bijbehorende stijgende vraag naar huizen.

Dit is het nepartikel van Anneke in VersBeton, verschenen op 10 augustus 2017.

Bod op alle huizen in Volmarijnstraat

Huisbezitters in de Volmarijnstraat kregen vandaag een opmerkelijke brief. Hierin doet een anonieme bieder een aanbod om hun huis te kopen. Welk huis maakt niet uit, zolang het maar in de Volmarijnstraat staat.

BEELD: KARLIJN VAN DEN HOFF

De waarde van de huizen in de Volmarijnstraat wordt bepaald door een vaste formule: (WOZ-waarde x 2,7 + 73vboz + 2M2t + 2M2av) x (2gboemhzbiesvvh).

Hierbij geldt:

73vboz: de verdieping van een balkon op het zuiden maal factor 73
2M2t: het aantal vierkante meter tuin maal factor 2
2m2av: het aantal vierkante meter authentieke vloer maal factor 2
2gboemhzbiesvvh: geen burenoverlast of etnische minderheden zonder baan in een straal van vier huizen maal factor 2 over het gehele bedrag.

Een huis met een WOZ-waarde van 150.000 euro, een balkon op het zuiden op de tweede verdieping, geen tuin, een authentieke vloer van 72m2, zonder burenoverlast of etnische minderheden zonder baan in een straal van vier huizen levert zo het volgende bod op: (150.000 x 2,7) + (73 x 2) + (2 x 72) x 2 = 810.580 euro.

De anonieme bieder geeft in de brief aan vanuit Amsterdam naar Rotterdam te willen verhuizen. De huizenbezitters hebben twee maanden de tijd om te reageren. Het bod is volgens de brief een opening tot onderhandeling, waarbij ‘begrip wordt opgebracht voor bijzondere extra factoren, zoals goed contact met gebiedscommissieleden (mits ter overname) en uitzicht op de picknicktafel’.

Dit nepbericht is een Heijpaalbericht, de Rotterdamse tegenhanger van De Speld. Het is gepubliceerd tijdens de Fictieweek in 2017 en is satirisch bedoeld.

Hoofdfoto door Frans Berkelaar, via Flickr.

 

Pin-ups in stijl

Liefhebbers van de jaren ‘40 en ‘50 halen hun hart op in de fotostudio van Sugarcoated in de Gouvernestraat. Op deze plek kunnen zij zich laten transformeren tot een vintage femme of homme fatale. Het resultaat wordt vastgelegd tegen een mierzoete achtergrond. De fotostudio ademt nostalgie en aan de muur hangen oneindig veel jurken, hoge hakken en accessoires. Alles in de stijl van toen.

Vivian Kramer gezegd Freher (31) is de kleurrijke eigenaar van Sugarcoated en past precies in het plaatje. Met een Rotterdamse tongval vertelt ze: „Ik heb nooit zoveel gehad met hedendaagse trends.” Eerder dit jaar eindigde de Rotterdamse schone op de derde plaats op een toonaangevende pin-upwedstrijd in Las Vegas.

En dat terwijl ze vroeger liever niet voor de camera stond. Kramer: „Ik snap dat een fotoshoot spannend kan zijn. Daarom nemen we er de tijd voor. De meeste klanten zijn namelijk geen alternatieve waaghalzen. Het zijn vaak vrouwen die een keer iets compleet anders willen.” Voor deze ervaring reizen ze af uit uiteenlopende uithoeken van Nederland en België.

“Voor mij zijn pin-ups vrouwen die hun vormen met een knipoog vieren.”

Kramer startte Sugarcoated vierenhalf jaar geleden vanuit huis op. Toen werkte ze nog parttime als inkoper in de textielbranche. Daarnaast deed ze freelanceopdrachten als styliste. In dit werk miste ze het conceptueel denken, iets wat ze op de modeacademie had geleerd. Totdat ze eens op eigen initiatief een fotoshoot voor een vriendin organiseerde. “De reacties op het resultaat waren zo enthousiast. Hier moest ik iets mee”, vertelt ze.

Kramer leidde zichzelf op tot portretfotograaf en bouwt sindsdien haar onderneming uit vanuit elk behaald succes. Binnenkort hoopt ze haar studio verder uit te kunnen breiden. Ze werkt samen met een vast team van freelancers en heeft sinds deze maand een werknemer in loondienst. Vintage liefhebbers kunnen ook bij haar terecht voor workshops, vrijgezellenfeesten en relatiegeschenken in stijl.

Vorig jaar gaf de ondernemer een boek uit: Vintage style guide. Iedere vrouw een pin-up bombshell. Kramer: „En met pin-up doel ik niet op bevallige dames in lingerie, iets waaraan vaak gedacht wordt bij deze term. Voor mij zijn pin-ups vrouwen die hun vormen met een knipoog vieren. Zonder tuttig of ordinair te zijn.”


Sam schrijft elke twee weken een rubriek over Rotterdamse ondernemers bij NRC Handelsblad. Op 11 november 2017 verscheen dit artikel. Foto via Sugarcoated.

Een oppas in eigen taal

Op vakantie moederziel alleen een prachtige zonsondergang bewonderen, terwijl partner en kind in het hotel zijn achtergebleven. Het overkwam Ela Slutski (46) omdat ze op haar vakantieadres geen geschikte oppas kon vinden.

Slutski is de bedenker en CEO van Holiday Sitters. Een platform waarop meertalige babysitters hun diensten aanbieden. „De meeste oppasservices zijn lokaal georiënteerd. Met Holiday Sitters bieden we buitenlandse gezinnen een babysitter aan die dezelfde taal spreekt als hun kind.”

De Amsterdamse startup bestaat een jaar en biedt sinds deze maand ook in Rotterdam zijn diensten aan. Een Rotterdams netwerk is in de maak. Rotterdam Partners en Erasmus Universiteit Rotterdam zijn aangehaakt.

“Op vakantie moederziel alleen een prachtige zonsondergang bewonderen, terwijl partner en kind in het hotel zijn achtergebleven.”

Volgens Slutski was deze uitbreiding een logische stap omdat Rotterdam een toeristische stad is in groei. En er wonen veel expats. Een groep waar Holiday Sitters zich met name op richt, want „dat zijn terugkerende klanten. Toeristen en zakenlui boeken meestal maar één keer”, aldus Slutski.

Medeoprichter en COO Galit Bauer (42) vertelt over het belang van veiligheid: „Ouders vertrouwen ons hun kinderen toe”. Dus ondergaan potentiële babysitters een grondige screening voordat ze toe mogen treden tot de club. Op papier, online en in levende lijve. Werkzaamheden die Bauer niet onbekend zijn. Ze werkte eerder bij een internationale beveiligingsorganisatie.

De meeste babysitters zijn internationale studenten. Ze zijn vrouw, boven de achttien jaar en spreken meer dan een taal vloeiend. Inmiddels heeft Holiday Sitters meer dan honderd oppassers in huis die samen eenentwintig talen spreken, vooral Engels, Frans, Spaans en Duits.

Ouder en oppas vinden elkaar op de website van Holiday Sitters. Van tevoren bekijkt de ouder een persoonlijke videoboodschap van de oppas in spe. Eventueel spreken ze af voor een online kennismaking in de chatroom. Goedgekeurde oppassers worden per drie uur geboekt voor een prijs van vijftien euro per uur, exclusief btw.

Om Holiday Sitters op te kunnen richten zei het van oorsprong Israëlische duo hun baan op en investeerde het eigen spaargeld. Slutski: „We wilden ons idee eerst toetsen en er blijkt vraag naar te zijn. Daarom zijn we nu in gesprek met verschillende investeerders om verder op te kunnen schalen, ook in het buitenland.”


Sam schrijft elke twee weken een rubriek over Rotterdamse ondernemers bij NRC Handelsblad. Op 28 oktober 2017 verscheen dit artikel. Foto via Holiday Sitters.

Yoga zonder poespas

 

De strakke inrichting valt op aan Yogaground, een yogastudio middenin Rotterdam Central District. Een betonnen vloer, weinig kleur en aan de muur prijkt kunst van Rotterdamse kunstenaars. Yogabeoefenaars drinken hier koffie van Man met Bril en lezen voor of na de les stijlvolle boeken over yoga, reizen en lifestyle. Lessen worden gereserveerd via een app op de smartphone.

Het concept van Yogaground spreekt hiermee een nuchtere en gezondheidsbewuste doelgroep aan: sporters, ondernemers, mensen met een kantoorbaan. Vandaar ook de locatie aan het Weena, omringd door bedrijven. Coolblue, het Hilton Hotel Rotterdam en Shell doen inmiddels ook aan yoga.

„Wij bieden yoga aan zonder poespas”, aldus eigenaar en bedenker Ferdinand Berghuijs (36). Dus ligt de nadruk op het fysieke aspect van yoga, omdat volgens Berghuijs mentale uitwerkingen zoals rust en ontspanning dan „vanzelf wel volgen”.

“Avontuurlijke yogi’s gingen aan de slag op de Euromast of op het plein van Museum Boijmans Van Beuningen, met een dj en na afloop een cocktail.”

Toen de ondernemende yogi anderhalf jaar geleden zijn studio opende, introduceerde hij yoga voor mannen. Ook zo’n doelgroep die niet zoveel op de mat te vinden is en volgens hem een gat in de markt. „De yogalessen die ik destijds in een CrossFit studio gaf, noemde ik ‘Stretching met Ferdy’. Ineens zag ik allerlei sporters op de mat die ik in mijn reguliere yogales niet zag.”

Toegankelijke yoga werd Berghuijs’ credo. Geen wierook, mantra’s of klankschalen en een balans tussen het aantal mannen en vrouwen in een les. Hij begon een crowdfundingcampagne via CrowdAboutNow, om zijn idee te toetsen. Binnen twee maanden tijd haalde Berghuijs meer dan zijn streefbedrag op. Een som die werd aangevuld door private investeerders en een lening van de bank. Daarmee kon hij sneller dan verwacht aan zijn avontuur beginnen.

Als voormalig freelance interieurontwerper had Berghuijs enige ervaring met ondernemen, weliswaar als eenpitter. Inmiddels bestaat het team van Yogaground uit zo’n twintig freelancers.

Laagdrempelige yoga vertaalt zich ook in de events die Berghuijs met regelmaat organiseert. Deze zomer werden iconische plekken in Rotterdam bedekt met yogamatten. Avontuurlijke yogi’s gingen aan de slag op de Euromast of op het plein van Museum Boijmans Van Beuningen, met een dj en na afloop een cocktail. Alle edities waren uitverkocht. Berghuijs: „We bieden mensen een beleving.”


Sam schrijft elke twee weken een rubriek over Rotterdamse ondernemers bij NRC Handelsblad. Op 14 oktober 2017 verscheen dit artikel. Foto via Yogaground.

Ouderen met dementie actiever dankzij een robot

Start-up Tinybots ontwikkelde een sociale robot: Tessa. Tessa ziet eruit als een aaibare vaas met een jasje aan en een plant op haar hoofd. De plant kan desgewenst verzorgd worden door de hulpbehoevende ouder, zodat er volgens oprichter en CEO Wang Long Li (32) „een gevoel van wederkerigheid ontstaat. Tessa doet iets voor jou, maar je kan ook iets terugdoen.”

Het idee achter de robot is dat ze meer structuur aanbrengt in de dag van met name dementerende ouderen. Zo helpt ze hen herinneren aan afspraken en het uitruimen van de vaatwasser. Li: „Ouderen vinden het vaak niet erg om huishoudelijke taken te blijven doen. Het zorgt voor een gevoel van zelfstandigheid.”

Tijdens zijn studie industrieel ontwerpen specialiseerde Li zich in medische productontwikkeling en menselijk gedrag. Als promovendus onderzocht hij hoe robotica konden bijdragen aan het welzijn van ouderen. Hier ontstond het idee voor Tessa, dat ook gevoed werd door zijn persoonlijke ervaring als mantelzorger.

Start-upaanjager Rockstart zag Tessa wel zitten en investeerde een startbedrag in 2015. Een jaar later viel Tinybots in de prijzen bij het NRC Live IoT Forum én wonnen ze de Rotterdamse Startersprijs. Daarop vestigde de start-up zich, naast zorgstad Nijmegen, ook in Rotterdam in het Groot Handelsgebouw. Vandaag de dag wordt Tessa doorontwikkeld dankzij een investering van het bedrijf Monuta Ontzorgt.

Inmiddels bestaat het team van Tinybots uit zeven fulltime werknemers. En worden er honderd Tessa’s getest door diverse zorgorganisaties. Particulieren met geduld kunnen haar alvast bestellen, begin volgend jaar wordt zij geleverd.

“We willen menselijk contact niet vervangen, maar juist bevorderen.”

Het afspelen van muziek en het aansporen tot activiteiten behoren ook tot de functionaliteiten van Tessa. Een leuk praatje maken lukt echter niet. „Tessa is geen gesprekspartner. Dat is ook niet ons doel. We willen menselijk contact niet vervangen, maar juist bevorderen”, zegt Li. Dus doet de robot suggesties voor het maken van een wandeling met de buurvrouw.

Volgens Li hangt de effectiviteit van Tessa af van degene die haar instelt. De mantelzorger of hulpverlener personaliseert de robot via een app en pas dan wordt ze „een waardevolle toevoeging. Eigenlijk werken we met mensen, deze robot is een middel om dat te kunnen doen.”


Sam schrijft elke twee weken een rubriek over Rotterdamse ondernemers bij NRC Handelsblad. Op 30 september 2017 verscheen dit artikel. Foto via Tinybots.

‘Snelheid en bewegen zijn gewoon ons ding.’

Errol Esajas is sinds twee jaar met gepaste trots directeur van het Sport Performance Centre Rijnmond op Zuid, tegenover de Kuip. De oud-sprinter staat bekend als coach en (herstel)trainer die topsporters nog beter laat presteren. Minder bekend is dat hij op deze plek bijdraagt aan re-integratietrajecten, maar ook recreanten en mensen met een lichamelijke en verstandelijke beperking flink laat bewegen.

Met zijn jarenlange ervaring als atletiektrainer op zak heeft Esajas een heldere visie over wat bewegen is of zou moeten zijn. Hij licht toe: ‘We zijn nadrukkelijk een bewegingscentrum en geen sportschool. We bootsen de situatie na die een sporter op het veld tegenkomt. Daarbij benaderen we elke sporter hetzelfde, of je nu aan de top zit of een recreant bent. We starten vanuit de beweging en kijken vandaar uit wat we kunnen verbeteren. Vervolgens gaan we daarmee aan de slag.’

Sporten in een huiskamer
Het is bijna zes uur ‘s avonds, tijd voor een nieuwe trainingsronde. Een voor een druppelen de sporters binnen. Jong, oud, man, vrouw, dik, dun. ‘Iedereen is welkom’, zegt Esajas vastberaden, ‘onder één voorwaarde: je telefoon blijft thuis. Want trainen, dat doen we hier samen.’ De sporters nemen gestaag plaats op de crossfitapparaten en beginnen met fietsen. De volledige tennis- en atletiekbaan vallen op, net als de afwezigheid van klassieke fitnessapparaten. Twee jongetjes trappen een balletje. Een man geeft Esajas tussendoor een hand. ‘Dat is Marcel. Toen hij hier een jaar geleden voor het eerst kwam, woog hij 175 kilo. Nu weegt hij 99 kilo. Hartstikke knap, toch?’ De sfeer is gemoedelijk, de sporters gaan vriendschappelijk met elkaar om. Esajas’ bewegingscentrum roept bijna een huiskamergevoel op.

“Trainen, dat doen we hier samen.”

Op de achtergrond prijken tennisspeelster Kiki Bertens en haar coach Raemon Sluiter op grote prints aan de muur. Esajas vertelt: ‘Raemon trainde ik veertien jaar lang. Logisch dat je op den duur lief en leed met elkaar deelt. Hij voelt als familie.’ Daarnaast schitteren Feyenoord-voetballer Jan-Arie van der Heijden en Olympisch atleet Ignisious Gaisah, zij zijn ook vaste klanten.

Houd vast aan je visie
Zoveel verschillende sporters, toch traint Esajas ze met dezelfde aanpak. Omdat hij gelooft in de meerwaarde van het verbeteren van snelheid. Maar dan wel in combinatie met vier andere motorische grondeigenschappen die volgens hem onmisbaar zijn in een training: coördinatie, kracht, souplesse en conditie. Esajas: ‘Ik ben ervan overtuigd dat je alleen met dit uitgangspunt een betere sporter wordt. Ik laat me niet gek maken door de waan van de dag of door de heersende overtuiging van het belang van kracht op sportscholen.’ Zelfverzekerd doet hij er een schepje bovenop: ‘Spelers bij Feyenoord kunnen miljoenen meer waard zijn als ze bij ons komen trainen. Dat komt omdat we gespecialiseerd zijn, snelheid en bewegen zijn gewoon ons ding.’

“Ik laat me niet gek maken door de waan van de dag.”

Lievelingssporter
Juist die diversiteit aan sporters, dat is waar Esajas het meest trots op is. Hij laat opnames zien van Edgar Davids die een groep sporters traint en Kiki Bertens die aan het voetballen is met Joost. Joost is 17 jaar oud, twee meter lang en heeft autisme. ‘Werken met topsporters vind ik leuk, maar het allerleukste vind ik de trainingssessies met Joost. Hij is snel afgeleid waardoor ik creatief moet zijn. Joost zet me op scherp’, vertelt Esajas. Lachend voegt hij eraan toe: ‘Oh, en hij noemt me Kalie, omdat ik kaal ben.’ Enthousiast laat Esajas andere opnames zien. Een jongeman in een rolstoel die met gemak een voetbal aanneemt en weer doorgeeft. Esajas begint te stralen: ‘Kijk eens hoe ongelooflijk kundig hij dit doet! Wat een motoriek, ik doe het hem niet na.’

Op de vraag waarom hij zo graag met verschillende sporters werkt, antwoordt hij: ‘Het geeft me voldoening als ik zie dat mensen vooruit gaan. Daarnaast vind ik het belangrijk om sociale bewustwording te creëren bij onze trainers en onze sporters. Ik vind dat we moeten uitreiken naar deze doelgroep, juist omdat zij ons nodig hebben. Dat is iets wat ik van huis uit heb meegekregen.’ Volgens Esajas geldt voor iedere sporter hetzelfde principe, namelijk dat er regels zijn waaraan je je moet houden. Hij benadrukt het belang van discipline en vindt dat hij als trainer het goede voorbeeld moet geven. ‘Ik ben fit en train nog tot vijf keer per week. Niemand’, zegt hij met een grote glimlach, ‘beweegt beter dan ik. Ik voel me geweldig.’

Lopen als basis
De Olympisch coach heeft een mooie carrière als topsporter achter de rug waarmee hij voortijdig moest stoppen wegens een beenblessure. In plaats van gefrustreerd achter te blijven, besloot hij zijn kennis en ervaring door te geven als looptrainer.

Esajas vertelt: ‘Ik ben blij dat ik mijn frustratie van toen heb weten om te zetten in iets vruchtbaars. Het heeft ervoor gezorgd dat ik nu in staat ben om verschillende sporters te kunnen trainen. Andere sporten werden er vroeger met de paplepel ingegoten. Niet zo gek met een oud-voetballer als vader. Van kleins af aan vroegen mijn tantes en ooms op elke verjaardag: ‘Errol, kan je net zo goed voetballen als je vader?’ Gek werd ik ervan! Want nee, dat kon ik dus niet. Maar ik kwam erachter dat ik wel goed kon rennen. In Suriname duurden onze tochten naar school een uur heen en een uur terug. Ongeacht of de zon scheen of dat het met bakken uit de hemel kwam. Lopen is altijd mijn basis geweest. Wat je ook doet je moet kunnen lopen.’ Dus ging de kleine Esajas lopen.

“Wat je ook doet je moet kunnen lopen.”

Ondernemende topsporter
Als topsporter was hij gefocust en gedreven. Kenmerken die je als ondernemer ook nodig hebt want volgens Esajas moet je in staat zijn om ‘elke dag te kunnen werken. En er alles aan doen om je doel te laten lukken.’ Over het leven als ondernemer vertelt hij: ‘Ik heb de vrijheid om te doen wat ik leuk vind. Van tevoren had ik nooit verwacht dat het hier zo hard zou groeien. We begonnen met twintig leden, nu zijn het er driehonderd.’ Reflecterend sluit Esajas af: ‘Ik ben ervan overtuigd dat succes een logisch gevolg is zolang je iets onderneemt vanuit een passie. Alhoewel het financiële gewin bij mij niet voorop staat, dat mag duidelijk zijn na al die magere jaren als atletiektrainer. Geld is niet iets wat mij gelukkig maakt, de mensen om me heen zijn dat wel.’


Sam schreef dit artikel voor het Rotterdam Topsport Magazine, publicatie: najaar 2017.

Een duurzaam likje verf

Sinds een klein jaar runt Laurens van Dort (27) vanuit zijn kantoor aan de Schiedamsesingel Fairf. Een start-up in duurzame muurverf die online en per vierkante meter te koop is. Duurzaam, want gemaakt ‘op basis van plantaardig bindmiddel en andere natuurlijke grondstoffen’.

Soms valt er een kleur af, zodat er weer een nieuwe bij kan. Van Dort hanteert hierbij een strikt aantal: honderd. Het idee voor Fairf ontstond namelijk mede door de keuzestress in de bouwmarkt. Volgens hem kost het besluit om te gaan verven veel tijd. „Je moet een kleur kiezen uit ontelbaar veel opties in een bepaalde prijsklasse. En dan heb ik het niet eens gehad over de keuze uit verfmaterialen”, stelt Van Dort vast.

De jonge ondernemer biedt de hedendaagse doe-het-zelver gemak met de optie om online verf te bestellen. In matte kleuren die vernoemd zijn naar vrienden en familie, die luisteren naar namen als Sofie en Pedro. Volgens Van Dort zit er juist in dat online gemak groeipotentie. Maar dan wel in combinatie met een offline beleving.

“De jonge ondernemer biedt de hedendaagse doe-het-zelver gemak met de optie om online verf te bestellen.”

Zo troffen klanten eerder een confettikanon aan bij hun bestelling. En zijn in de stad her en der zogenaamde Fairfspots te vinden. Bijvoorbeeld bij conceptstore PLEK, filmtheater KINO of designshop HAY. Meerdere plekken volgen, aldus Van Dort: „Ik wil dat mensen in aanraking komen met kleur.”

Tijdens zijn studie industrieel ontwerpen in Delft legde Van Dort de basis voor Fairf. Hij begon destijds een succesvolle crowdfunding om favela’s in Rio de Janeiro te kleuren. Vanaf deze prille start kon hij rekenen op de steun van Baril Coatings. Een internationale verfproducent met een duurzame inslag en een Nederlandse oorsprong. Zij investeerden geld en ondersteunen Fairf bij de ontwikkeling en productie van de muurverf.

Werken doet de oprichter achter zijn laptop of mengmachine, met uitzicht op een muur vol kleurrijke blokken en een vloer bezaaid met geverfd papier in groot formaat. Met een vast team van freelancers. Van Dort maakt nog niet genoeg winst om zichzelf te bedruipen. Per maand gaan er zo’n vijftig blikken verf de deur uit. Vaak met een persoonlijke noot, want het verzenden doet hij nog steeds zelf.


Sam schrijft elke twee weken een rubriek over Rotterdamse ondernemers bij NRC Handelsblad. Op 2 september 2017 verscheen dit artikel. Foto via Fairf.

Terra Actie!

Attentie, attentie.
Deze zomer heeft Terra Cacti een actie. Jawel, de Terra Actie!

Van 10 juli tot 15 augustus kun je bij ons je website laten checken voor een schijntje! Voor vijftig euro exclusief BTW scannen we je website en geven we je een advies met verbeterpunten op strategie en tekst. Je krijgt van ons een advies waarin we ingaan op de user experience, de teksten en de ontbrekende of overvloedige onderdelen. Je kan daarna zelf aan de slag om je website te verbeteren, of je kunt ervoor kiezen om het door ons te laten doen.

Ultrahandig! De eerste tien die zich aanmelden mogen genieten van deze actie. Op is op!

 

Richting het noorden.

We spraken met Vincent de Winter, eigenaar van We Are North. Een jong bedrijf gericht op online dienstverlening in de publieke sector. Wij hielpen Vincent om zijn rol als ondernemer te definiëren. En bepaalden met hem de koers van zijn onderneming. Een nuchtere koers welteverstaan, richting het noorden. We vroegen hem wat hij vond van onze samenwerking.

Laten we maar meteen met de deur in huis vallen. Wat vond je van ons werk?
“Het werk van Terra Cacti zou ik omschrijven als pragmatisch, met oog voor strategie en visie. Natuurlijk was een deel ‘gewoon’ schrijfwerk, maar bijna belangrijker was de goede strategie die ik aangereikt kreeg. Iets waar zij echt aandacht aan besteden. Ze horen je. Zelfs als je nog maar een kleine ondernemer bent.”

Waar heeft Terra Cacti je bij geholpen?
“Terra Cacti stelde mijn profiel op. Eigenlijk wist ik van tevoren niet eens dat ik dit nodig had. Ik was gewoon op zoek naar een tekstschrijver in Rotterdam. Dat leverde mij zo enorm veel inzichten op, over wat voor bagage je hebt en wat je in huis hebt. We Are North was voorheen slechts een idee, nu is het iets dat staat. Mijn onderneming is gedefinieerd, het is echt een entiteit geworden.”

An en Sam, een wereld van verschil?
“Anneke typeert zichzelf als een wervelwind, Sam als een stabiele factor. En dat klopt. Maar het werkt. Impulsiviteit en reflectiviteit gaan goed samen.”


Nb.
Wat de samenwerking met Vincent voor Terra Cacti bijzonder maakte, is dat het de start was van ónze samenwerking. Die van An en Sam dus. Hiervoor deelden we een kantoor en ideeën. Vroegen we over onze schermen heen hoe jij of ik over een bepaalde aanpak dacht. Of een zin nu wel of eigenlijk toch niet kon, hoe jij om zou gaan met deze klant. Vincent vroeg ons tijdens een van de interviews voor zijn profilering waarom we niet samen gingen werken. We wisten natuurlijk al wel dat we elkaar verkering gingen vragen, maar het was nog ietwat prematuur. De vraag van Vincent fungeerde als vliegwiel. En dus zo geschiedde. Terra Cacti.

 

Marrit en Cacti.

Onze talentvolle junior copywriter Jennifer Smit van 850 Words interviewde Marrit van Nattem. Marrit is het creatieve brein met een penseel in de hand achter onze vrolijke Terra Cacti-cactus. En omdat één cactus niet genoeg is voor een bedrijf dat deze stekelige vriend als meervoud in zijn naam draagt, kregen we er twee van deze illustrator waar wij inmiddels groots fan van zijn geworden.

Marrit! Je bent illustrator, maar je startte met de opleiding Lifestyle & Design. Hoezo?
“Al van jongs af aan wist ik dat ik graag naar de kunstacademie wilde. Ik was altijd al met pennen, potloden en verf in de weer. Toch zag ik illustreren meer als een hobby en leek het me destijds niet heel voor de hand liggend om van mijn hobby mijn beroep te maken. Ik koos daarom voor een opleiding Lifestyle & Design aan de Willem de Kooning Academie. In 2014 haalde ik mijn bachelor. Het is fijn om dit papiertje op zak te hebben, ondanks dat ik het afgelopen jaar besloot om het over een andere boeg te gooien.

Hoe kwam je daarbij?
Vorige zomer kwam ik in mijn kast een verfsetje gouache (dekkende waterverf, JS)  tegen met daarin tien verschillende kleuren. Die had ik ooit gekregen. Ik begon hier een beetje mee te verven, als probeersel. Dit bleek ik zó leuk te vinden dat ik de gedachte liet varen dat illustreren alleen een hobby zou blijven. In oktober 2016 startte ik mijn eigen bedrijf.

Wat maak je voor werk?
Eerst maakte ik vooral illustraties over het dagelijkse leven van mensen. Dan tekende ik een interieur waarbij ik de bepaling van composities het meest interessant vond. De laatste tijd maak ik juist veel autonoom werk. Ik merk dat ik in dit werk speelser op zoek kan gaan naar vormen, kleuren en compositie. Als het een toegevoegde waarde heeft animeer ik mijn illustraties naderhand.

Hoe kom je aan werk?
Mijn opdrachten komen nu nog vooral binnen via mijn eigen netwerk en lopen uiteen van vriendendiensten tot goedbetaalde opdrachten. Voordat ik aan een opdracht begin, doe ik eerst inspiratie op zodat ik de juiste snaar raak tijdens het illustreren. Ik ga op zoek naar afbeeldingen, maak schetsen en bied de klant verschillende opties aan. Meestal met gouache, soms ook digitaal. Pas als de klant tevreden is met het concept, werk ik mijn idee uit naar een definitief ontwerp.”

Terra Cacti herkent zich maar al te goed in dit door de vrolijke illustrator beschreven proces en is daarom nu ook ongelooflijk blij met de cacti van Marrit. Eentje ervan dient nu ook als logo van 850 Words, met een klein cowboyhoedje. Wij schreven op onze beurt de algemene voorwaarden voor Marrit’s webshop met kaarten en posters. Voorwaarden die je wel leest. En daar is Marrit ook blij mee! Lees ze hier.


Wil je Marrit inhuren? Dat kan! Hier zijn haar contactgegevens, of vraag het gewoon aan ons. Wij werken natuurlijk graag met haar samen.